Just another day at the office....

De opdrachtgever:

Wij zijn een groothandel in projecttapijten. Een van onze medewerkers is vertegenwoordiger voor onze producten. Het botert al een tijdje niet met deze medewerker die ruim 25 jaar bij ons in dienst is.
Recent heeft deze vertegenwoordiger zich ziekgemeld. Hij zou leiden aan ernstige rugklachten en hij beweerde dat hij door deze klachten niet langer dan ongeveer 15 minuten in de auto kon zitten.
De ARBO-arts mag geen inhoudelijke mededelingen doen, maar zij acht de werknemer in elk geval deels geschikt voor arbeid. De vertegenwoordiger denkt daar anders over.
Ondertussen heeft een collega van de werknemer de vertegenwoordiger bezig gezien met het sjouwen van tuinstenen uit een aanhangwagen. Dit was voor ons aanleiding om contact op te nemen met NMS recherche.

De uitvoering:

De vertegenwoordiger een poosje observeren leek in dit geval de meest voor de hand liggende optie om te bekijken hoe de vlag erbij stond.
Vanuit ons observatiebusje hadden wij een prachtig uitzicht op de auto, de woning en de tuin van het subject. Tijdens dit soort observaties, waarvan het volstrekt onbekend is hoe lang deze gaat duren, is een goede voorbereiding essentieel. Ofwel, voldoende eten en drinken en natuurlijk de sanitaire hulpmiddelen. Met dit soort observaties laten wij ook altijd hoge resolutie camera's meedraaien, zodat we niet voortdurend met de camera in de aanslag hoeven te zitten. Als het echt spannend wordt, moet je er natuurlijk wel bij zijn om wat extra mooie plaatjes te schieten. Buiten bijna 30 graden, in het busje 40 graden. Soms zit het tegen en soms zit het mee: al na 2 uurtjes wachten kwam ons subject naar buiten en begon echt recht voor onze neus met natuursteen te sjouwen en daar een pad van te leggen. Toch wel heel bijzonder dat iemand stenen van zo'n 30 kilogram kant tillen met ernstige rugklachten!
Ondanks dat we voldoende bewijs hadden, zijn we na afloop van de werkzaamheden toch maar even blijven wachten. Ons subject stapte uiteindelijk in de auto. We zijn hem op een zekere afstand gevolgd en na meer dan 1 uur en 15 minuten rijden had hij kennelijk zijn bestemming bereikt. Omdat we ruim voldoende bewijs hadden, zijn we hier afgehaakt.

De volgende heeft de opdrachtgever gevraagd of de vertegenwoordiger even langs kantoor wilden komen om het een en ander door te nemen. Hier zaten wij keurig op hem te wachten. Eerst hebben we het subject medegedeeld dat hij niet verplicht was om mee te werken. Zoals in bijna alle gevallen kwam er eerst een opmerking dat hij niets te verbergen had. Nadat we de werknemer vertelde waar het om ging volgde een verontwaardigde ontkenning. Na de confrontatie met de beelden was ons subject zo mak als een lammetje en is er uiteindelijk een vaststellingsovereenkomst getekend.
De opdrachtgever:

Ongeveer een jaar geleden heb ik samen met een compagnon dit prachtige bedrijf in de omgeving van Utrecht overgenomen.
Mijn compagnon is een milleukunduge en iemand die meer dan goed met mensen en het personeel om kan gaan. Ik ben een echte cijferman en ik vind het dan ook een sport om alles tot achter de komma bij te houden.
Mijn compagnon en ik bezitten meerdere van dergelijke bedrijven, dus we weten een beetje wat er speelt. Nu bleek al snel dat de omzet toch fors achter bleef in vergelijking tot voorgaande jaren. Volgens de vorige eigenaal lag dat aan ons terwijl er (nog) niets veranderd was. Daarnaast was er een behoorlijk verschil tussen de bonnen die uit de weegbrug kwamen en het aantal facturen die hier tegenover moesten staan. De vorige eigenaar verklaarde dat dat kwam doordat iemand wel eens zijn caravan kwam wegen en dergelijke...
De persoon waarvan wij het bedrijf overgenomen hebben wilde graag tot aan zijn pensioen bij het bedrijf blijven werken. Op zich een uitstekend idee omdat hij natuurlijk veel mensen uit de omgeving kent.
Omdat wij niet konden geloven en begrijpen waardoor de omzet zo achter bleef, hebben we besloten om de bedrijfsrecherche van NMS recherche te bellen.

De uitvoering:

In eerste instantie hebben wij ons gefocust op die weegbrug. De afwijking tussen het aantal weegbonnen en het aantal facturen wat hiervoor geschreven is gewoon veel te groot.
Het was onmogelijk om ongezien de zaak in de gaten te houden. We moesten dus zwaarder geschut inzetten. De opdrachtgever vertelde ons dat de vorige eigenaar bijzonder achterdochtig was, dat hij elke milimeter van het bedrijf als zijn broekzak kende en dat een verborgen camera direct op zou vallen.
We houden wel van een uitdaging! Uiteindelijk hebben we in het zwaailicht van een shofel een verborgen camera gebouwd. Het mooie hiervan was dat we de camera nog konden draaien en inzoomen. Door deze operatie werkte het zwaailicht niet meer, maar die shofel kwam sowieso niet op de openbare weg.
De oude eigenaar werkte elke zaterdag omdat hij dan veel bekende tegen kwam en het wel gezellig vond. De beelden van de eerste zaterdag waren zelfs voor ons ronduit schokkend. Er waren volgens de dagstaat van de vorige eigenaar 5 klanten geweest. In werkelijkheid hebben wij op de eerste observatiedag al 22 personen letterlijk zien betalen. Ofwel in plaats van 220 euro omzet was er slechts 50 euro omzet. Los daarvan zagen wij op de beelden dat er bedrijven langs kwamen om groenafval te storten, maar hier was administratief niets van terug te vinden.
Voor vrijwel elk onderzoek is het belangrijk dat er, waar mogelijk, meerdere momenten vastgelegd worden waar zich onrelmatigheden voort doen. Het zal niet de eerste keer zijn dat een rechter een bepaalde gebeurtenis als incident ziet. Ondanks de de tenen van de opdrachtgevers kromde, hebben zij er toch voor gekozen om nog 2 extra zaterdagen te observeren.
Uiteindelijk bleek de vorige eigenaar inderdaad constructie winkeltje binnen winkeltje te spelen. Los van de particulieren klanten, zagen we ook veel zakelijke transacties die niet geädministrateerd werden. Wel konden we op de auto's en aanhangers zien om welke bedrijven het ging.
Op hetzelfde moment dat we het confronterende gesprek met de vorige eigenaar aangingen, hebben we contact gelegt met de bedrijven die niet in de administratie van de opdrachtgevers voorkwam, maar wel afval gestort hadden. 6 van de 7 bedrijven die wij contacteerden kregen tot op dat moment nog facturen van de oude eigenaar!
Toen we de confrontatie met de voormalige eigenaar aan gingen, werd deze woest. Of we helemaal gek geworden waren en hij zou de opdrachtgevers wel een proces aandoen wegens laster. Vervolgens liep de voormalig eigenaar weg.
Saillant detail is dat de frauduleuze boekhouding gewoon in het kantoor op het bedrijf stond. Hierin vonden we facturen van vele tienduizende euro's van data's van na de overdracht.
De voormalig eigenaar is nog die zelfde dag op staande voet ontslage, er is aangifte bij de politie gedaan wegens fraude en verduistering in dienstbetrekking. Verder zijn de opdrachtgevers een civiele procedure gestart om de verloren omzet terug te vorderen.
De opdrachtgever:

Echt, ik weet 100% zeker dat er geld van mij gestolen wordt. Bijna dagelijks heb ik een kasverschil van rond de 100 euro. Al eerder heb ik een recherchebureau ingeschakeld, maar we hebben het lek toen niet boven tafel kunnen krijgen.
We hebben destijds een verborgen camera laten installeren en op de beelden hebben we wel twijfelgevallen gezien, maar niets concreet. We maken met 4 mensen gebruik van de kassa en ik weet zo zeker dat er gestolen wordt omdat er pas iemand met een briefje van 100 euro betaalde. Dit is vrij ongebruikelijk in een lunchroom. Toen ik de kas op ging maken zat er geen biljet van 100 euro meer in de kassa.

De uitvoering:

Wat we vaker in andere zaken zien is dat er gerommeld wordt met aanslaan, retouren en ander administratief gerommel waardoor de kas uiteindelijk lijkt te kloppen.
Hier hebben we dus met iemand te maken die vrij zeker van zijn of haar zaak is of niet handig genoeg is om ook de kas te laten kloppen.
Omdat we nu eenmaal niet de hele dag naast de kassa kunnen gaan staan, moesten we toch iets met een camera doen. Uiteindelijk hebben we besloten om een verborgen camera in te bouwen in de softijsmachine. Deze stond minder dan een meter van de kassa en zelfs als je voor de kassa stond, konden we in de kassa meekijken.
Na een paar dagen meekijken en vele uren verder, hadden wij nog steeds geen succes. Balen.
Dan maar een valletje opzetten. Een van onze privé detectives is bij de opdrachtgever gaan lunchen en heeft betaald met een biljet van 100 euro die met onzichtbare inkt was gemarkeerd.
Soms zit het mee en soms zit het tegen. Het 100 eurobiljet bleef keurig in de kassa zitten, maar wel weer een kasverschil. Tijdens het afkijken van de beelden viel ons ineens op dat er op het ene moment een nieuw 50 eurobiljet boven op het stapeltje in het vakje lag en een tel later een oude versie. Dat terwijl er volgens de beelden op dat moment alleen een 20 eurobiljet in de kassa ging.
De camera neem op met 25 beeldjes per seconden. Toen we de beelden echt beeldje voor beeldje af gingen kijken, konden we eindelijk zien wat er gebeurde. Op het moment dat het 20 eurobiljet in de kassa gestopt werd ging in één vloeiende beweging de hand langs het 50 vakje, vouwde het met de snelheid en precisie van een goochelaar in vieren en verdween in de handpalm. Ongelofelijk hoe snel en handig dit ging.
Het was de enige persoon binnen het bedrijf die rode nagellak met witte stipjes droeg, dus de rest was kinderspel.
Binnenkort ..........